Geschiedenis

In 1981 werd de Stichting Gastarbeidwinkel voor Vrouwen opgericht, omdat de vrouwen van de gastarbeiders behoefte hadden aan een eigen ruimte om elkaar te ontmoeten en Nederlands te leren. In 1983 ontstond vanuit deze stichting het Buitenlands Vrouwen Centrum. De activiteiten bestonden uit taallessen, theemiddagen, naailessen, fietslessen en informatiebijeenkomsten in de eigen taal van de vrouwen. De medewerkers waren toen allemaal vrijwilligers. In 1986 is de naam veranderd in Internationaal Vrouwen Centrum.

Sinds 1993 is het aantal vrouwen dat het centrum bezoekt sterk toegenomen, met name door de toename van het aantal vluchtelingen in Nijmegen. Bovendien is de samenstelling van de groepen veranderd. In de eerste jaren kwamen vooral Turkse en Marokkaanse vrouwen naar het centrum, nu zijn dit vrouwen uit 45 verschillende landen.

Het IVC blijft zich voortdurend ontwikkelen. Zo is het idee gegroeid dat emancipatie en participatie van vrouwen niet kan zonder de directe leefomgeving van de vrouwen daarbij te betrekken. Vrouwen staan niet op zich; ze leven in relaties, gezinnen, buurten en wijken. Om effectief aan emancipatie te kunnen werken is het van belang dat de echtgenoot en kinderen bij dit proces betrokken worden. Het IVC wil daarom de emancipatie en participatie van vrouwen in samenhang met die van mannen ondersteunen. Dit heeft er onder andere toe geleid dat de naam van het IVC eind 2010 is veranderd in IVC, Intercultureel centrum voor Emancipatie en Participatie.

Het IVC is inmiddels een expertisecentrum op het gebied van cursussen en trainingen voor emancipatie en participatie voor mensen met diverse culturele achtergronden. Het is nu een zelfstandige stichting met vrijwilligers en beroepskrachten, waar het bestuur de eindverantwoordelijkheid heeft.